Babama... 13. eksik yılımda...
Her canlı ölümü tadacaktır.
Fakat bilemeyecektir o tadı.
Çünkü,
Her ölümün tadı başkadır.
Bir cenazede, ağlarken bir ölümlüye
Kalmayıp da gidimliye…
Başkadır mesela
Ağlarken kendi ölümüne,
dört kollunun içinde gördüğün aksine
toprak içinde yapayalnız kalınca karanlıkta başkadır.
Bilemezsin, gidene soramazsın, giden bilmemek üzere gitmiştir
Başkadır, ölümün tadı sevdiğin yittiğinde
Ölüm eksilmektir bu dünyada, bu dünyadan eksilmek değil.
Ölüm kalmaktır bu dünyada ölenlerin acısını duyarak
Undan,şekerden,yağdan olma; yalnızlıktan doğma bir helvayı yiyerek
Bir parça ölerek, küçülerek, yok olarak her seferinde
Gidenlerin yükünü taşıyamayana dek
O kadar zayıf düşünce vazgeçmektir sevdiklerinle azar azar ölmekten, aslında ölmek…
Eksilecek bir şey kalmayınca kalbinde, durmak
Bir saat gibi donup kalmaktır zamanın ettiğine darılarak
Genzinde kalan aşkların rahmetli tadına sarılarak
Annenin gözyaşlarına en esaslı selamını çakarak...
TOLGA AKYILDIZ
